Psychologia – fuksik

Grupa społeczna w istotny sposób może wywierać wpływ na orientację…
Hackman – grupa wywiera istotny wpływ na zachowania i postawy jednostek ze względu na dwa rodzaje bodźców, których oddziaływaniu poddane są jednostki: wewnętrzne i zewnętrzne. Bodźce zewnętrzne wypływają z uczestnictwa jednostki w grupie. Wszyscy członkowie danej organizacji są przedmiotem działania owych bodźców. Bodźce wewnętrzne są zróżnicowane i oddziałują w sposób selektywny. Mogą je stanowić zarówno pochwały, jak i nagrody. Bodźce te wywołują określone pobudzenie, które może być rozpatrywane w kategoriach poznawczych, emocjonalno-motywacyjnych oraz behawioralnych. Presja zwierzchników, którzy mogą przyczynić się do rozwoju kariery zawodowej podwładnych, przejawia się również w takich działaniach, jak prowadzenie rzetelnej oceny pracowników i jednocześnie dostarczanie im sprzężenia zwrotnego z uzyskanych przez nich efektów pracy, ustalanie celów razem ze swoimi podwładnymi pozwalającymi planować im karierę zawodową, wybrać typ szkolenia, który mógłby okazać się dla nich pomocny itp.

Znaczenie zasobów, które organizacja przeznacza na rzecz rozwojowej orientacji swoich pracowników i ich uczenie się. Zasoby te stają się niekiedy niezbędnym (aczkolwiek niewystarczającym) warunkiem umożliwiającym członkom organizacji ich jednostkowy rozwój.
London – metody oddziaływania na pracowników w celu pobudzania ich motywacji do robienia kariery zawodowej , należą do nich: nich trening, warsztaty psychologiczne służące rozwojowi umiejętności, seminaria, problemowe zadania do rozwiązania, zajęcia z wykorzystaniem kaset “wideo lub inne rodzaje technik nauczania, które mogą się okazać pomocne dla wzrostu kompetencji pracowników.

Zdaniem Greenhausa szczególnie użyteczna wydaje się skala ocen, jakimi organizacja dysponuje, aby mobilizować pracowników do ich własnego rozwoju.
Możliwości materialne, zasoby, którymi dysponuje organizacja, wywierają wpływ na poznawcze aspekty orientacji nastawionej na rozwój i uczenie się. Rozbieżność między, ja realnym (diagnozowanym w wyniku oceny realnie istniejącego obrazu, siebie samego, aktualnego stanowiska itp.),a „ja prawdopodobnym” staje się motorem dalszego rozwoju jednostki.